ສັນຍານເຕືອນສີແດງຕາມແນວກາງສະຫະລັດ: ໄພແຫ້ງແລ້ງແລະນ້ຳຖ້ວມຮຸນແຮງຈາກເທັກຊັດເຖິງຊິຄາໂກ

ສະຫຼຸບຂ່າວ

• ເສດຊາກຂອງ Edouard ທຳໃຫ້ຝົນຕົກຫຼາຍກວ່າ 20 ນິ້ວ ໃນເຂດເທັກຊັດຕາເວັນອອກພາຍໃນບໍ່ກີ່ຊົ່ວໂມງ ພ້ອມລົມກະໂຊກແຮງເຖິງ 90 ໄມລ໌ຕໍ່ຊົ່ວໂມງໃກ້ເມືອງ Port Arthur—ພຽງ 6 ອາທິດຫຼັງຈາກ Dallas-Fort Worth ບັນທຶກ 46 ວັນບໍ່ມີຝົນຕົກ ເຊິ່ງເປັນໜຶ່ງໃນ 10 ໄລຍະແຫ້ງແລ້ງທີ່ຍາວນານທີ່ສຸດນັບແຕ່ປີ 1899.
• ແມ່ນ້ຳ White ໃນລັດອິນດີອານາ ສູງເກີນລະດັບນ້ຳຖ້ວມທີ່ບໍ່ເຄີຍຖືກທຳລາຍມາ 113 ປີ ໂດຍລະດັບນ້ຳຢູ່ Anderson ສູງກວ່າສະຖິຕິເກົ່າປີ 1913 ຫຼາຍກວ່າ 1 ຟຸດ. ຈຳນວນຜູ້ເສຍຊີວິດຈາກນ້ຳຖ້ວມເພີ່ມເປັນ ຢ່າງໜ້ອຍ 7 ຄົນ ແລະ ຜູ້ວ່າການ Mike Braun ໄດ້ລະດົມກຳລັງພິທັກຊາດ ພ້ອມຮ້ອງຂໍໃຫ້ FEMA ປະກາດເຂດໄພພິບັດລະດັບລັດຖະບານກາງ.
• ຊ່ວງຝົນຕົກຫຼາຍທີ່ສຸດຂອງຊິຄາໂກນັບແຕ່ປີ 2018 ເຮັດໃຫ້ລະບົບຄວບຄຸມນ້ຳຖ້ວມໃຕ້ດິນເກືອບເຖິງຂີດຈຳກັດ: ອ່າງ McCook ເຕັມຄວາມຈຸ 7 ຄັ້ງໃນປີ 2026 ເທົ່ານັ້ນ ຫຼາຍກວ່າ ຈຳນວນລວມລະຫວ່າງປີ 2021-2025.
• ເຫດການເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງບັງເອີນ: ຂໍ້ມູນຂອງ NOAA ສະແດງໃຫ້ເຫັນ ວ່າ ພາຍຸຝົນຮຸນແຮງທີ່ສຸດຂອງປະເທດ ປັດຈຸບັນປ່ອຍນ້ຳຝົນຫຼາຍກວ່າເມື່ອ 100 ປີກ່ອນປະມານ 1/5 ແລະ ເຂດ Midwest ກຳລັງຢູ່ໃກ້ອັນດັບຕົ້ນໆຂອງພື້ນທີ່ທີ່ຈະເຜີຍເຫັນສະພາບຮຸນແຮງເພີ່ມຂຶ້ນ.

ແນວພື້ນທີ່ທີ່ບໍ່ເຄີຍຜ່ອນຄາຍ

ຫາກລາກເສັ້ນໃນແຜນທີ່ຈາກຊາຍຝັ່ງເທັກຊັດ ຂຶ້ນເໜືອຜ່ານ Oklahoma, Arkansas, Missouri ແລະ Illinois ໄປຈົນເຖິງໃກ້ຝັ່ງທະເລສາບ Michigan ຈະເຫັນແນວພື້ນທີ່ທີ່ປະສົບການສະຫຼັບຂົ້ວລະຫວ່າງດິນແຫ້ງແລ້ງຈັດກັບນ້ຳຖ້ວມກະທັນຫັນໃນລະດູຮ້ອນນີ້—ຮຸນແຮງຈົນທາງການຕ້ອງປະກາດຮັບມືສຸກເສີນ. ຫຼາຍອາທິດກ່ອນນ້ຳຖ້ວມຄັ້ງໃຫຍ່ຈະເລີ່ມຂຶ້ນ ພາຍຸຊ່ວງກາງເດືອນສິງຫາໄດ້ ເຮັດໃຫ້ມີຜູ້ເສຍຊີວິດ 1 ຄົນ ແລະ ຕັດໄຟຟ້າຫຼາຍກວ່າ 1 ລ້ານຄົຄົວເຮືອນ ຈາກ Midwest ລົງໄປເຖິງ Appalachia ຕາມລາຍງານຂອງ CNN.

ຈາກໄພແຫ້ງແລ້ງເປັນປະຫວັດການໄປສູ່ຝົນ 20 ນິ້ວໄດ້ແນວໃດ?

ພາກເໜືອຂອງເທັກຊັດແມ່ນບ່ອນທີ່ປາກົດການສະຫຼັບຂົ້ວເຫັນໄດ້ຊັດທີ່ສຸດ. Dallas-Fort Worth ບໍ່ມີຝົນທີ່ວັດແທກໄດ້ຕິດຕໍ່ກັນ 46 ວັນ ເປັນໄລຍະແຫ້ງແລ້ງທີ່ຕິດຢູ່ໃນ 10 ອັນດັບຍາວນານທີ່ສຸດນັບແຕ່ເລີ່ມບັນທຶກສະຖິຕິໃນປີ 1899. ສຳນັກງານອຸຕຸນິຍົມແຫ່ງຊາດທີ່ Fort Worth ຢືນຢັນວ່າ ເດືອນສິງຫາ 2026 ຈະຢູ່ໃນກຸ່ມເດືອນສິງຫາທີ່ແຫ້ງແລ້ງທີ່ສຸດ. ສະຖິຕິສູງສຸດແມ່ນ 84 ວັນຕິດຕໍ່ກັນບໍ່ມີຝົນ ເຊິ່ງເກີດຂຶ້ນໃນປີ 2000.

ຈາກນັ້ນ ໄພແຫ້ງແລ້ງກໍສິ້ນສຸດລົງຢ່າງຮຸນແຮງ. ເສດຊາກຂອງ Edouard—ລະບົບພາຍຸເຂດຮ້ອນລູກທີ 3 ທີ່ເຂົ້າເຖິງຝັ່ງສະຫະລັດໃນປີ 2026—ອ່ອນກຳລັງເປັນພາຍຸດີເປຣດຊັນແລ້ວເມື່ອເຄື່ອນຂຶ້ນຝັ່ງ ແຕ່ຍັງຖົມຊຸມຊົນຮອບ Port Arthur ແລະ Beaumont ດ້ວຍຝົນຫຼາຍກວ່າ 20 ນິ້ວພາຍໃນບໍ່ກີ່ຊົ່ວໂມງ. ລົມກະໂຊກແຮງຫຼາຍຈົນ ຫຼັງຄາສະໜາມກິລາຂອງ Beaumont ຖືກພັດຈົນເສຍຫາຍໜັກ. ໃນພາກພື້ນໂດຍລວມ ເສດຊາກພາຍຸເຮັດໃຫ້ ລູກຄ້າຫຼາຍກວ່າ 70,000 ລາຍບໍ່ມີໄຟຟ້າ ໂດຍ Jefferson County ເປັນໜຶ່ງໃນເຂດທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບໜັກທີ່ສຸດ.

ສະຖິຕິເກົ່າ 113 ປີບໍ່ລອດພົ້ນລະດູຮ້ອນນີ້

ຫ່າງອອກໄປທາງຕາເວັນອອກສຽງເໜືອຫຼາຍຮ້ອຍໄມລ໌ ລັດອິນດີອານາກຳລັງຮັບມືກັບສະພາບຮຸນແຮງຂອງຕົນເອງ. ພາຍຸຕິດຕໍ່ກັນ 1 ອາທິດເຮັດໃຫ້ຝົນຕົກຫຼາຍກວ່າ 11 ນິ້ວທົ່ວລັດ ດັນໃຫ້ແມ່ນ້ຳ White ເກີນລະດັບວັດແທກທີ່ Anderson ບໍ່ເຄີຍຖືກທຳລາຍນັບແຕ່ປີ 1913. ລະດັບນ້ຳສູງເກີນ 24.9 ຟຸດ ເກີນຈຸດສູງສຸດເກົ່າຫຼາຍກວ່າ 1 ຟຸດ ໃນເຫດການທີ່ທາງການເອີ້ນວ່າເປັນນ້ຳຖ້ວມລະດັບ 100 ປີ. ຜູ້ວ່າການ Mike Braun ປະກາດເຂດໄພພິບັດທົ່ວລັດ, ລະດົມກຳລັງພິທັກຊາດ ແລະ ຮ້ອງຂໍໃຫ້ FEMA ເປີດທາງໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກລັດຖະບານກາງ. ຈຳນວນຜູ້ເສຍຊີວິດສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນວ່າ ສະຖານະການຊຸດໂຊມລົງໄວພຽງໃດ: ຕົວເລກໃນໄລຍະຕົ້ນຢູ່ທີ່ 3 ຄົນ ຂະນະທີ່ແມ່ນ້ຳຍັງສູງຂຶ້ນ, ແຕ່ຫຼັງຈາກທີມຄົ້ນຫາແລະກູ້ໄພເຂົ້າເຖິງເມືອງທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບໜັກທີ່ສຸດ ຕົວເລກກໍເພີ່ມຂຶ້ນ. CBS News ລາຍງານວ່າ ຢືນຢັນແລ້ວ 7 ຄົນ ພ້ອມກັບຄົວເຮືອນຫຼາຍກວ່າ 150,000 ຫຼັງທີ່ບໍ່ມີໄຟຟ້າໃນຈຸດສູງສຸດຂອງນ້ຳຖ້ວມ.

ອຸໂມງລະບາຍນ້ຳຂອງຊິຄາໂກສ້າງໄວ້ຮັບພາຍຸເປັນຮ້ອຍປີ ແຕ່ກຳລັງເຕັມຄວາມຈຸແລ້ວ

ບັນຫາຂອງແນວພື້ນທີ່ນີ້ບໍ່ໄດ້ຢຸດຢູ່ຊາຍແດນອິນດີອານາ. ສະຖານີວັດຝົນຮອບຊິຄາໂກວັດໄດ້ 15.38 ນິ້ວໃນລະດູຮ້ອນນີ້ ເປັນຊ່ວງທີ່ຊຸ່ມຝົນທີ່ສຸດນັບແຕ່ປີ 2018. ພາຍຸໃນເດືອນກໍລະກົດພຽງລະລອກດຽວ ເຮັດໃຫ້ມີການໂທແຈ້ງເຫດຫຼາຍຮ້ອຍຄັ້ງ—569 ຄັ້ງກ່ຽວກັບຖະໜົນນ້ຳຖ້ວມ ແລະ ອີກ 540 ຄັ້ງກ່ຽວກັບນ້ຳຂັງໃນຫ້ອງໃຕ້ດິນ. ອ່າງ Thornton ເຊິ່ງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງລະບົບປ້ອງກັນໃຕ້ດິນຂອງເມືອງ ມີລະດັບນ້ຳເຖິງ 94% ຂອງຄວາມຈຸ ເປັນລະດັບທີ່ບໍ່ເຄີຍບັນທຶກມາກ່ອນ. ຫ່າງອອກໄປບໍ່ກີ່ໄມລ໌ ອ່າງ McCook ເຕັມຄວາມຈຸທັງໝົດ 7 ຄັ້ງໃນປີ 2026—ຫຼາຍກວ່າຈຳນວນລວມຕະຫຼອດ 5 ປີ ລະຫວ່າງ 2021-2025. Kari Steele ຫົວໜ້າເຂດຟື້ນຟູນ້ຳ Metropolitan Water Reclamation District ກ່າວຢ່າງກົງໄປກົງມາວ່າ ການຄວບຄຸມລະບົບໃນລະດັບນີ້ ເຫມືອນກັບ "ພະຍາຍາມລະບາຍນ້ຳອອກຈາກສະລອຍນ້ຳດ້ວຍຫຼອດດູດນ້ຳ".

ຫຼັກຟີຊິກທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງຝົນຕົກໜັກຂຶ້ນ

ເຫດການເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນໂຊກຮ້າຍ—ແຕ່ມີຮາກຖານຈາກຄຸນສົມບັດພື້ນຖານຂອງບັນຍາກາດ. ອາກາດອຸ່ນສາມາດກັກເກັບຄວາມຊຸ່ມໄດ້ຫຼາຍກວ່າ ແລະ ເມື່ອມັນອຸ້ມໄອນ້ຳໄວ້ຫຼາຍພໍ ກົດເກນຟີຊິກກໍບັງຄັບໃຫ້ປ່ອຍມັນອອກ. ນັກວິທະຍາສາດດ້ານສະພາບອາກາດຂອງລັດຖະບານພາຍໃຕ້ NOAA ວັດແທກຜົນດັ່ງກ່າວໂດຍກົງ: ພາຍຸຝົນຮຸນແຮງທີ່ສຸດຂອງປະເທດປັດຈຸບັນປ່ອຍນ້ຳຝົນສະເລ່ຍຫຼາຍກວ່າເມື່ອ 100 ປີກ່ອນປະມານ 20% ແລະ ແບບຈຳລອງພະຍາກອນຊີ້ວ່າ Midwest, Northwest ແລະບາງເຂດຂອງ Northeast ຈະເປັນພື້ນທີ່ທີ່ມີຈຳນວນວັນຝົນຮຸນແຮງເພີ່ມໄວທີ່ສຸດ. ອາດຈິນຕະນາການວ່າ ທ້ອງຟ້າເປັນຟອງນ້ຳທີ່ດູດຊັບຄວາມຮ້ອນແລະຄວາມຊຸ່ມໄວ້ຈົນເຕັມ ກ່ອນທີ່ແນວອາກາດເຢັນຈະບີບມັນ—ແລະປັດຈຸບັນການບີບນັ້ນຮຸນແຮງກວ່າເກົ່າ.

ຮູບແບບນີ້ກຳລັງເກີດຂຶ້ນອີກໃນອາທິດນີ້. ວັນທີ 10 ກັນຍາ ອຸນຫະພູມໃນບາງພື້ນທີ່ຂອງແນວພື້ນທີ່ເພີ່ມເຖິງປະມານ 94 ອົງສາ ແລະ ອາກາດອົບອ້າວເຮັດໃຫ້ດັດຊະນີຄວາມຮ້ອນຂຶ້ນໄປຢູ່ລະຫວ່າງ 100-104 ອົງສາ—ຂະນະທີ່ ແນວອາກາດເຢັນທີ່ກຳລັງເຂົ້າມາກະຕຸ້ນພາຍຸລະລອກໃໝ່ ແລະ ລົມແຮງທີ່ສ້າງຄວາມເສຍຫາຍ. ນັກພະຍາກອນຄາດວ່າ ອຸນຫະພູມຈະກັບຄືນຂຶ້ນເຖິງກາງ 90 ອົງສາພາຍໃນບໍ່ກີ່ວັນ ເປັນການກຽມພື້ນທີ່ໃຫ້ຮັບມືກັບສິ່ງທີ່ຈະມາຕໍ່ໄປ.

ຍັງບໍ່ມີທາງແກ້ໄຂແບບໄວວາ

ນັກອຸຕຸນິຍົມແລະວິສະວະກອນຜູ້ຄວບຄຸມລະບົບປ້ອງກັນນ້ຳຖ້ວມຕ່າງເຫັນກົງກັນວ່າ: ດິນທີ່ອີ່ມນ້ຳ ອ່າງເກັບນ້ຳທີ່ຖືກໃຊ້ງານໜັກ ແລະ ບັນຍາກາດທີ່ອຸ້ມຄວາມຊຸ່ມເພີ່ມ ບໍ່ແມ່ນສົມການທີ່ຈະຄີ່ຄາຍໄດ້ເອງ. ແຜນແກ້ໄຂໃນໄລຍະຍາວຂອງຊິຄາໂກ—ຂະຫຍາຍອ່າງ McCook ຈາກຄວາມຈຸປັດຈຸບັນ 3.5 ຕື້ກາລອນ ເປັນ 10 ຕື້ກາລອນ—ເດີມກຳນົດສຳເລັດພາຍໃນທ້າຍປີ 2028. ແຕ່ວິສະວະກອນໄດ້ເລື່ອນເປົ້າໝາຍໄປເປັນປີ 2032 ແລ້ວ ໂດຍອ້າງເຖິງຄວາມຄືບໜ້າການຂຸດຫີນທີ່ຈຳເປັນຕໍ່ການຂະຫຍາຍຊ້າກວ່າຄາດ. ຈົນກວ່າຈະເຖິງມື້ນັ້ນ ທຸກຄື້ນຄວາມຮ້ອນໃໝ່ທີ່ກໍ່ຕົວເໜືອເຂດທົ່ງພຽງພາກໃຕ້ແລະອ່າວເມັກຊິໂກ ຈະເປັນອີກໜຶ່ງປັດໄຈທີ່ເພີ່ມພາລະໃຫ້ແນວພື້ນທີ່ທີ່ຖືກຝົນຊຸ່ມ ຖືກບີບຄັ້ນ ແລະ ຖືກຝົນຊ້ຳອີກ—ໂດຍຍັງບໍ່ເຫັນສັນຍານວ່າຮູບແບບນີ້ຈະຢຸດລົງ.